Geplaatst op

Kleine vis in een (te) grote vijver

small fishVandaag was tout beau monde van schrijversland verzameld op het Rokin voor de heropening van het verhuisde Scheltema. Wat doe je dan als aspirant auteur? Juist, je springt op de fiets, gewapend met een stapeltje flyers…

Tja, en daar sta je dan je tot je grote schaamte te beseffen dat je voornamelijk teeveekoks herkent. Zonde dat mensen geen bordje om hun nek hebben hangen met wie ze zijn en wat ze doen. Mijn lengte helpt ook niet bij het tot stand brengen van een goed gesprek. Lachend erbij gaan staan als een boerin met kiespijn, terwijl mensen in gesprek zijn? Nee, dat gaat ’m echt niet worden.

Met de openingszin ‘Ik zou gek zijn als ik het niet doe’ Miss Koffietijd, Joop van den Ende en Gaston ‘Postcodeloterij is his middle name’ Starreveld flyers in de hand gedrukt. Vervolgens al mijn moed bijeen geraapt en als een ‘deer in headlight’ gepitcht bij de uitgever van Luitingh-Sijthoff, die in al zijn vriendelijkheid mijn veel te lange gekakel aanhoorde. De lift ging een paar keer tussen begane grond en penthouse op en neer, dus van een effectieve elevator pitch mocht geen sprake zijn.

Ja, ik zal de laatste zijn die het ontkent: ik doe maar alsof ik weet waar ik mee bezig ben. Maar dat e-mailadres van die uitgever, dat heb ik in ieder geval op zak.

Zal het ooit iets worden met mij en netwerken? Ik weet het niet. Vooralsnog ben ik te verstijfd van angst om er de lol te van in te zien, maar als deze kleine vis een grote(-re) vis wil worden, zal ik het moeten blijven proberen.

Ik hoop dat, mocht het me ooit lukken en ik niet opnieuw op het zijspoor van frustratie beland (nee, dat zeker niet!), ik me herinner hoe verschrikkelijk het is om je als kleintje tussen de groten te wagen. Ik zal proberen om een plekje in mijn kruiwagen vrij te houden voor de grootogige guppy’s die net doen alsof ze precies weten waar ze mee bezig zijn.

(Bron foto: pixabay, PDpics.)

Geplaatst op

Even stilstaan

landscape-691374_1280Ik daas maar door, dingen regelen, mailtjes versturen, tweeten, berichten plaatsen op fb, contact opnemen met persoon X en met persoon Y, herschrijven, verscheurd worden door twijfel (want is het wel goed genoeg, levert het wel genoeg op allemaal?) en ook nog verzinnen wat ik nu weer moet eten vanavond. Trekken, duwen, zuchten, steunen en kreunen.

Diepe ademteug. Kijk eens achterom.

Ik ben bijna halverwege de beklimming. Het is mooi weer. Nog een beetje fris voor 20 mei. Schapenwolkjes drijven voorbij. De blauwe lucht en de zon gluren tussen de wolken door.

Langs het pad dat ik heb beklommen zie ik nieuwe vrienden en tal van oude bekenden staan die me aanmoedigen. Bijzondere gebeurtenissen en stap voor stap ontstane herinneringen liggen her en der verspreid over de berghelling: rondfietsen op zoek naar locaties, wildvreemden bellen, elke keer weer die stoute schoenen aan. Ergens op een rotsblok zit ik samen met mijn vormgever achter de computer, puzzelen en nadenken, tegelijkertijd hetzelfde idee krijgen. Over en weer kletsen met mijn tekstredacteur, samen een museum pakken voordat we aan de grote bespreking beginnen. Bij een bergmeertje liggen de opnames van een boektrailer nog na te genieten, mensen in kostuum verzameld in de woonkamer, samen lachen ondanks de kou. En meer recent, ergens in een donkere grot in Amsterdam west foto’s maken voor het boekomslag. Allemaal ontstaan dankzij die ene droom, die ene vonk, dat magische moment dat me vertelde om te gaan zitten en schrijven.

Ik ga zitten, pak mijn bammetje uit mijn rugzak en geniet van het uitzicht.

Geplaatst op

Waarom 6500,- euro?

Quote BW weg terug

Waarom 6500,- euro?

6500,- euro is veel geld. Kwaliteit kost geld. Ik ga niet voor een halfbakken product. De kern van een goed boek is gedegen (lees: snoeiharde) tekst- en woordredactie. Dat neemt bij elkaar ongeveer een derde van het totaalbedrag in beslag. Nog een derde voor het drukken van het boek zelf en een exclusieve hardcover met een eenmalige oplage van maximaal 100 exemplaren. De rest van het bedrag is weggelegd voor vormgeving, webdesign, kosten opnames boektrailer, promotiemateriaal en natuurlijk het percentage dat ik aan de crowdfunding website zelf moet afstaan (7%). Voeg een bijdrage voor de overheid à 21% BTW toe en je zit al snel op een bedrag van 6500,- euro. En zelfs dat dekt niet alle kosten, dus ik zal sowieso zelf in de buidel tasten. Dat is helemaal niet erg, want ik geloof in dit boek.

De crowdfunding zal alle medewerkers aan het project betalen, behalve de schrijver zelf. Pas wanneer ik het grootste deel van de oplage van 500 stuks heb verkocht, of wanneer ik meer dan 100% weet te crowdfunden, zal ik er iets uit halen wat op winst lijkt. Winst die als sneeuw voor de zon verdwijnt zodra je in uren gaat tellen, dus dat laat ik wijselijk maar even achterwege.

Ik geef het grif toe: als het zou kunnen zou ik graag mijn geld verdienen met schrijven, maar vooralsnog is het passie die me voortdrijft. Soms komt er iets op je pad waarvan je weet dat je het moet doen. Bloedwetten is voor mij zo’n project. Zonder twijfel.

Doneer nu door hier te klikken en deel het project met zo veel mogelijk mensen. Je zou me er enorm mee helpen. Bedankt!

Geplaatst op

Waarom crowdfunding?

banner cf3Waarom crowdfunding? 

Toen het schrijven begin vorig jaar met een enorm grote impact terugkeerde, wist ik het zeker: dit boek gaat er komen, met of zonder medewerking van de gevestigde orde. Jaren geleden had ik me uit het veld laten slaan doordat ik met schrijven simpelweg niet verder kwam (ondanks positieve reacties van uitgevers en het winnen van wedstrijden).

Dankzij social media heb ik ook Gnoom Artful Things van de grond gekregen. Wat ik met sieraden kan, kan ik ook met schrijven. We leven immers in een tijd vol nieuwe mogelijkheden. Zelf je boek uitgeven betekent niet meer dat je een loser bent.

Kort daarop zag ik iets over crowdfunding op Facebook voorbij komen. ‘Ga ik ook doen!’ dacht ik bij mezelf. Het klopte gewoon. Mijn boek, social media en crowdfunding, een match made in heaven.

Maar crowdfunding? Dat betekent toch gewoon dat geen uitgever je wil hebben en dat je het daarom zelf doet? Vanity press dus.

Uitgevers hebben vanzelfsprekend hun eigen agenda. Sinds ik het zie als de bank om een lening vragen, kijk ik objectiever tegen afwijzingen aan (al zullen ze nooit ‘ha, joepie leuk’ worden). Een uitgeverij is een bedrijf. Daarom kiezen ze voor een specifiek soort boeken binnen een genre, het liefst van een gesettelde schrijver. Als je werk daarbuiten valt ben je vrijwel kansloos. Zo simpel is het.

Ik schrijf waar mijn hart ligt, niet waar ik denk dat winst te halen valt. Ook al zou ik het willen, ik zou het niet eens kunnen.

Ik geloof in mijn boek en ik geloof in het heft in eigen hand nemen. Vandaar: crowdfunding.

Doneer nu door hier te klikken en deel het project met zo veel mogelijk mensen. Je zou me er enorm mee helpen. Bedankt!