Geplaatst op

De anatomie van een boektrailer (3)

‘Mag ik je insmeren met derrie?’ die vraag of eentje van soortgelijke strekking stelde ik aan Annelies, nadat ik locaties was wezen scouten met Robin. Ik had haar al ingelicht dat er een ‘flipscène’ in de boektrailer zou zitten, want ik wilde op de een of andere manier de transformatie van madame in beeld brengen. Maar hoe precies?

Bomen waarvan de wortels door de wind gedeeltelijk waren blootgelegd brachten mij op een idee. Die staan zowel op het Kootwijkerzand als op de Soesterduinen. Ik moest Robin tijdens ons locatiescout overhalen, want zij zag niet direct wat er in mijn hoofd opborrelde. Zij heeft ergens een behoorlijk gênant filmpje van mij op haar telefoon, waarin ik met mijn beste acteurtalent uitbeeldde wat mij voor ogen stond.

Ik wilde zwarte schmink gebruiken. Veel te tam, vond Robin. Dus, tja, toen kwam die derrie-vraag aan Annelies en moest ik aan het derrie-brouwen. Na wat geëxperimenteer met gelatine, koffie en aarde en een boel rare vragen stellen bij Holland & Barrett boodt een mengsel van bodylotion en grafietpoeder uitkomst.

Eerst nog even droog oefenen en toen konden we loos. Ik heb Annelies door de scène gecoached en alle ellende die madame tot op dat punt in het boek had doorstaan op haar afgevuurd. Ik heb geloof ik nog nooit zo vaak verdomme achter elkaar gezegd en soms wist ik gewoon even niet meer wat ik moest zeggen, zozeer was ik onder de indruk van Annelies in flipmodus.

Het resultaat: drie zeer voldane dames, waarvan we er eentje boven een teiltje hebben staan schoonschrobben.

Na flink flippen is het gewoon tijd voor nachtopnames. Natuurlijk hadden we het meest gênante voor het laatst bewaard, want flippen en door de derrie rollen is kinderspel vergeleken bij De Liefde.

Heel misschien leven ze nog lang en gelukkig …

Jullie gaan het allemaal zien in de boektrailer van 1000 nachten. Op dit moment werken wij achter de schermen hard aan montage, voice over en muziek. Ik ben op zoek naar een mooie locatie om de boektrailer later deze herfst in première te laten gaan. Ik houd jullie op de hoogte.

Tot slot het rijtje mensen zonder wie deze productie niet mogelijk zou zijn geweest. Bij deze nogmaals ongelooflijk veel dank dat jullie zijn meegegaan in mijn wilde plannen!

Annelies Jansen als ‘Madame’
John van den Bos als ‘Ya’sin’
Robin Rozendal van de Videomakers
Nathalie de Vogel, henna en fotografie
Timo van den Berg multi-inzetbaar assisteer-talent

En de mensen dankzij wie Ya’sin niet in zijn nakie hoefde rond te rennen: Eldritch Ensembles/John van den Bos (masker Ya’sin), Tiffany van den Boom (tuniek en broek Ya’sin), Laura Scheepers (mantel Ya’sin).

Heb je na dit fotoblog onbedaarlijke trek gekregen in een portie ‘madame’, dan kan je 1000 nachten via deze link (gesigneerd en met opdracht) direct bij de auteur bestellen.

De foto’s in dit blog zijn gemaakt door: Nathalie de Vogel, Robin Rozendal en Sophia Drenth

Geplaatst op

De anatomie van een boektrailer (2)

Achter de schermen bij de opnames van 1000 nachten

Dat zo’n boektrailer filmen meer voeten in de aarde had dan gedacht werd me al snel duidelijk. Had ik bij de boektrailer voor Bloedwetten: Verlossing doelbewust een stap teruggedaan en ervoor gekozen om in een verduisterde studio van 5×5 meter te filmen, voor 1000 nachten was het vanaf het begin duidelijk dat we het een stuk groter zouden aanpakken. Dream big, right? Gewoon aan de slag gaan een kijken wat er haalbaar is.

Hoewel het verzetten van de opnamedag ervoor zorgde dat ik op zoek moest naar een andere mannelijke hoofdrol, want de oorspronkelijke gecaste acteur was verhinderd op de nieuwe datum, was ik blij dat ik dankzij de weersvoorspelling een paar dagen extra had om de laatste puntjes op de i te zetten wat betreft kostuums, accessoires en make-up.

Laat ik trouwens voorop stellen dat ik absoluut geen spijt heb John gevraagd te hebben om in te vallen (waarop hij direct enthousiast ‘ja!’ zei). Hij heeft Ya’sin fantastisch neergezet. Geen gemakkelijke taak, bedekt onder al die kleding, met lenzen in, een masker op en mijn broddelwerk dat voor verbrande huid moest doorgaan op zijn handen. Appeltje, eitje voor hem. Tja, wat verwacht je van een man die wel eens in een zelfgemaakt een orckostuum rondloopt waarvoor een kist van 1x2meter nodig is om het te vervoeren?

Afijn, na al het gerommel met kostuums, make-up, henna en de lunch was het eindelijk tijd voor keiharde actie!

Enter Ya’sin

Hij moest alleen wel een beetje doorlopen. 😉

Madame op de vlucht

De dames dartelden als twee jonge gazelles door het zand. Je zou bijna vergeten dat er een creotim achter madame aan zit …

Madame stond haar vrouwtje. Je ziet Ya’sin balen op die laatste foto. Als een stekker.

Die twee zijn aan elkaar gewaagd, dat zie je zo.
Wie (of wat) gaat er schuil achter het masker?

Het antwoord op deze vraag verraad ik misschien in het volgende ‘achter de schermen’-blog.

Of niet. 😉

De foto’s in dit blog zijn gemaakt door Nathalie de Vogel.

Met dank aan: Robin Rozendal, Annelies Jansen, John van den Bos, Nathalie de Vogel en Timo van den Berg.

Ben je nu écht nieuwsgierig naar 1000 nachten? Dan kan je het boek hier (gesigneerd met persoonlijke opdracht) bestellen. 🙂

Geplaatst op

De anatomie van een boektrailer (1)

Achter de schermen bij de opnames van 1000 nachten

Zaterdag 21 september was het eindelijk zover, toen verzamelde een bescheiden filmcrew zich in de Soesterduinen voor de opnames van de boektrailer van 1000 nachten, de nieuwste Bloedwetten-bronvertelling.

Er gingen een aantal hectische weken aan vooraf, want als we nog mooi weer wilden hebben móésten de opnames naar ons gevoel uiterlijk half september plaatsvinden. Volgend jaar pas met een trailer op de proppen komen, zou weinig zin hebben. Dus we hakten de knoop door en gingen voor het meest ambitieuze scenario. Binnen drie weken regelde ik de kostuums, props, een tent, vogelde ik de make-up uit en communiceerde ik me een slag in de rondte.

Achter de schermen hebben we met de opnamedag (en daardoor ook met de mannelijke hoofdrol) geschoven, want een strakblauwe lucht was onontbeerlijk om de woestenij uit 1000 nachten te kunnen realiseren. Gelukkig waren de weergoden ons goedgezind en hadden de weermannetjes en – vrouwtjes het helemaal bij het rechte eind: een strakblauwe lucht straalde ons tegemoet boven de zandvlaktes van de Soesterduinen. Woestijn in Nederland: het kán!

Na het opzetten van ons kamp, het uitzoeken van de kostuums en een snelle lunch, was het tijd om Annelies in de henna te zetten. Nathalie had zich ingelezen in passende patronen en deed waar ze goed in is. Het resultaat was prachtig!

Daarna was het een kwestie van drogen. Gelukkig voor Annelies kwam Timo haar gezelschap houden, terwijl ik me drukmaakte om de aankleding en make-up van Ya’sin.

Het was de hele dag door een eindeloos gepruts met Ya’sins tagelmust en opstandige oren die er steeds weer onder uitdoken, met uiteindelijk de slappe lach van pure wanhoop tot gevolg. (En dan heb ik het nog niet eens over zijn afbladderende handen die ik in de loop van de dag drie keer heb moeten herstellen.) Het eindresultaat was beter dan ik had durven dromen en dat is uiteindelijk het enige wat telt.

Yas’sin in volle glorie.

Annelies is van zichzelf al een plaatje, dus daar had ik minder werk aan. Alleen die sluier, die vermaledijde sluier die in de loop van de dag wel duizend keer herschikt moest worden …

Het resultaat was adembenemend …

In het volgende deel van de reportage is het eindelijk tijd voor actie!

De foto’s in dit blog zijn gemaakt door Nathalie de Vogel, Robin Rozendal en Sophia Drenth.

Met dank aan: Robin Rozendal, Annelies Jansen, John van den Bos, Nathalie de Vogel en Timo van den Berg.

Ben je nu écht nieuwsgierig naar 1000 nachten? Dan kan je het boek hier (gesigneerd met persoonlijke opdracht) bestellen. 🙂

Geplaatst op

Boekpresentatie Bloedwetten: Verlossing, een terugblik

Na langer dan anderehalf jaar bijna dag in dag uit met Bloedwetten: Verlossing bezig te zijn geweest, was het op 29 april jongstleden zover en mocht ik het boek op Elfia Haarzuilens in de prachtige kapel van het landgoed presenteren. De opkomst was boven verwachting. Met de hulp van diverse vrienden heb ik er een geweldig feestje van gemaakt.

Nadat Jasper Polane mij had geïntroduceerd en ik alle aanwezigen had verwelkomd, verzorgde Gewendolyn Snowdon een muzikaal intermezzo.

De première van de boektrailer viel helaas grotendeels in het water door overbelichting. Zelfs ik kon daar hartelijk om lachen, want dergelijke ups en downs typeren het hele proces van zelf je boeken uitgeven. De speciaal door Lon Snow gecomponeerde muziek klonk in ieder geval prachtig dankzij de akoestiek van de kapel. Je kan de boektrailer HIER in zijn geheel bekijken.

Natuurlijk had ik iets bijzonders voor alle aanwezigen in petto. Niet het doorsnee ‘schrijver leest voor, publiek dommelt weg’-momentje, maar een Bloedwetten pastiche, waarin diverse vrienden die in het publiek zaten een rol speelden. Johan Klein Haneveld liet zijn machtige stem over alle aanwezigen schallen toen hij in de rol van Kushir voor zijn rekening nam. Hij verraste zelfs mij door de tekst daadwerkelijk te zingen! Linda van Oostendorp vertolkte een niet zo lieftallige Maïa van Minnewold en Roderick Leeuwenhart zette zijn tanden in de rol van Victoire Rousseaux d’Hubertin., inclusief dode poedel als bontmanteltje (het meest dandy-eske kledingstuk dat hij in de kast van zijn vriendin had kunnen vinden).

Tot besluit was er een boekverloting en was het dringen geblazen om een boek mét handtekening te bemachtigen. Volgens Linda ben ik de langzaamste boeksigneerder ever. Een titel die ik met trots draag, omdat ik in elk boek iets anders probeer te schrijven.

Het signeren ging door tot in het voorportaal van de kapel, zodat de volgende presentatie kon beginnen.

Moe maar voldaan keerden de heldinnen terug naar hun kraam, want er wachtte nog een heel Elfia op hen, vol schitterend uitgedoste bezoekers waarvan er diverse een exemplaar van Bloedwetten: Verlossing kwamen halen. En uiteindelijk is het schrijversleven altijd weer met je beide beentjes op de grond staan en gewoon je eigen prakkie koken.

Bedankt aan iedereen die erbij was en die heeft meegeholpen om het zo’n fijne en gedenkwaardige dag te maken!

Bloedwetten aanschaffen? Dat kan HIER.

Foto’s: Hans Glaudemans

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Geplaatst op

Even stilstaan

landscape-691374_1280Ik daas maar door, dingen regelen, mailtjes versturen, tweeten, berichten plaatsen op fb, contact opnemen met persoon X en met persoon Y, herschrijven, verscheurd worden door twijfel (want is het wel goed genoeg, levert het wel genoeg op allemaal?) en ook nog verzinnen wat ik nu weer moet eten vanavond. Trekken, duwen, zuchten, steunen en kreunen.

Diepe ademteug. Kijk eens achterom.

Ik ben bijna halverwege de beklimming. Het is mooi weer. Nog een beetje fris voor 20 mei. Schapenwolkjes drijven voorbij. De blauwe lucht en de zon gluren tussen de wolken door.

Langs het pad dat ik heb beklommen zie ik nieuwe vrienden en tal van oude bekenden staan die me aanmoedigen. Bijzondere gebeurtenissen en stap voor stap ontstane herinneringen liggen her en der verspreid over de berghelling: rondfietsen op zoek naar locaties, wildvreemden bellen, elke keer weer die stoute schoenen aan. Ergens op een rotsblok zit ik samen met mijn vormgever achter de computer, puzzelen en nadenken, tegelijkertijd hetzelfde idee krijgen. Over en weer kletsen met mijn tekstredacteur, samen een museum pakken voordat we aan de grote bespreking beginnen. Bij een bergmeertje liggen de opnames van een boektrailer nog na te genieten, mensen in kostuum verzameld in de woonkamer, samen lachen ondanks de kou. En meer recent, ergens in een donkere grot in Amsterdam west foto’s maken voor het boekomslag. Allemaal ontstaan dankzij die ene droom, die ene vonk, dat magische moment dat me vertelde om te gaan zitten en schrijven.

Ik ga zitten, pak mijn bammetje uit mijn rugzak en geniet van het uitzicht.